پس حضرت امام حسن - عليه السلام - فرمود كه چون حق تعالى مهدى اين امت را به من عطا فرمود دو ملك فرستاد كه او را به سراپرده‌هاى عرش رحمانى بردند . پس حق تعالى به او خطاب فرمود كه مرحبا به تو اى بندهء من كه تو را خلق كرده‌ام براى يارى دين خود ، و اظهار امر شريعت خود و تويى هدايت يافته از بندگان من ، قسم به ذات مقدس خود مىخورم ، كه به اطاعت تو ثواب مىدهم و به نافرمانى تو عقاب مىكنم مردم را ، و به سبب شفاعت و هدايت تو بندگان را مىآمرزم ، و به مخالفت تو عذاب مىكنم . اى دو ملك برگردانيد او را به سوى پدرش ، و از جانب من او را سلام برسانيد ، و بگوييد كه او در حفظ و حمايت من است ، او را از شرّ دشمنان حراست و محافظت مىنمايم ، تا هنگامىكه او را ظاهر گردانم ، و حق را به او بر پا دارم ، و باطل را به او سرنگون سازم ، و دين حق براى من خالص باشد « 20 » . و از نسيم ، خادم امام حسن - عليه السلام - منقول است كه در ساعتى كه حضرت صاحب الامر - عليه السلام - متولد شد عطسه كرد و گفت : « الحمد للّه ربّ العالمين و صلّى الله على محمّد و آله » پس فرمود كه ظالمان گمان مىكنند كه حجت الهى را باطل و ضايع مىتوانند كرد ، وقتى كه رخصت فرمايد حق تعالى ما را در سخن گفتن ، هر آينه شكها بر طرف شود و چون يك شب از ولادت آن حضرت گذشت به خدمت آن حضرت رفتم و عطسه كردم فرمود كه يرحمك الله ، من خوشحال شدم ، پس فرمود كه مىخواهى تو را در عطسه بشارتى بدهم ؟ گفتم : بلى ، فرمود : كه أمان است از مرگ تا سه روز « 21 » . حديث ششم [ سؤالات سعد بن عبد اللّه از امام زمان - عليه السلام - در محضر امام عسكرى - عليه السلام - ] شيخ صدوق محمد بن بابويه و غير او از اكابر محدثين رضوان الله عليهم - به

--> ( 20 ) . بحار الانوار 51 / 27 . ( 21 ) . بحار الانوار 51 / 4 - 5 .